چه [ آن كه ] موجود متشخص يا در وجود متعلق است به عالم زمان و مكان و متخصص است به جهت ( قبول اشاره حسيه ) و حيّز و وضع امتداد و حركت و سكون ، يا آن كه مفارق از اين سلاسل و اغلال و مقدس از اين علايق و عوايق است مطلقا و سخن در هويت شخصى است نه در طبيعت مرسله ، كه طبايع مرسله « من حيث هي هي [ 1 ] لا به شرط شيء على الإطلاق » مجردند ، هر چند طبايع ماهيات هيولانيه در مرتبهء تشخّص ملحوظ باشند به علايق ماده و خصوصيات امكنه و ازمنه و اوضاع و ابعاد . آرى انحاى تعلقات و مراتب لطافت و كثافت ماديات ، مختلف باشد به شدت و ضعف . پس اگر در شهادت و ماديت تعميم و توسيع كنند و اين عالم مثال را ، الطف طبقات و اشرف مراتب شهادت گيرند ، گنجايش دارد . . . . [ 2 ]